مرتب کن، بعد انتخاب کن.

۱۱۲ کلمه

یکی‌شون خیلی مهم‌تر از اون یکیه.

مرتب کردن یعنی گزینه‌هاتو بریزی روی میز و دو تا دسته درست کنی. یه طرف چیزایی که نمی‌خوای، نمی‌پسندی، یا درست نیستن. اون مسیرایی که بن‌بستن، اون طعم‌هایی که دوست نداری، اون آدمایی که نمی‌خوای باهاشون وقت بگذرونی.

طرف دیگه، چیزایی‌ هستن که «خوبه». نه بهترین، ولی به اندازه کافی خوب.

انتخاب کردن از بین خوب‌ها، فرق زیادی نمی‌سازه. اون چیزی که فرق می‌سازه، درست دسته‌بندی کردنه. وقتی زیادی درگیر انتخاب می‌شیم، یعنی هنوز دسته‌بندی‌مون ایراد داره. داریم از روبه‌رو شدن با سوال سخت‌تر فرار می‌کنیم: اصلا چطوری اینا رو ریختیم تو سبد "خوب‌ها"؟

وقتشه بیشتر از اینکه به انتخاب فکر کنیم، به مرتب‌سازی فکر کنیم.

در این مورد نظری دارید؟
شبکه‌های اجتماعی جای بهتری هستن.