چاشنی جسارت در تصمیم‌گیری

۱۳۱ کلمه

تصمیم جسورانه، لزوما تصمیم درستی نیست.

می‌دونم بدیهی بود، اما باید می‌گفتم. چون جسارت صرفا یعنی پریدن به نقطه‌ای که هنوز نقشه‌اش رو نداری.

حالا یه باور رایج هست که میگه:
"تصمیمات مهم، باید سنجیده و حساب‌شده باشند."

این حرف در ظاهر کاملا منطقی به نظر میرسه. کیه که بخواد نسنجیده تصمیم بگیره؟ هیچ‌کس.

ولی یه مشکل کوچیک وجود داره.

تصمیمات سنجیده و حساب‌شده، در قلمروی "شناخته‌ها" کار می‌کنند. دیتا، تجربه، الگوها و هر چیزی که از قبل دیده شده. این نوع تصمیم‌گیری، برای بهینه کردن چیزی که از قبل وجود داره عالیه.

اما برای کشف چیزی که وجود نداره، هیچ فایده‌ای نداره.

هیچ‌کس یه ظرف برنج رو فقط با نمک نمی‌پزه.
ولی هیچ آشپزی هم برنج رو بی‌نمک سرو نمی‌کنه.

نمک، چاشنیه. نه غذا، نه مواد اصلی.

جسارت هم همینه.

در این مورد نظری دارید؟
شبکه‌های اجتماعی جای بهتری هستن.
دسته‌بندی: مدیریت محصول