سریعترین راه برای ساختن یک زندان دیجیتال
امروز صبح بیدار شدیم و دیدیم دنیای مجازیمون یه رنگ دیگه داره.
پلیس فتا تأسیس شد.
اگر از زاویهی قانون نگاه کنی، شاید بگویی «بالاخره جرائم رایانهای تعریف شد و نظم برقرار شد». اما اگر از زاویهی استراتژی دیجیتال نگاه کنی، میبینی که ما داریم یکی از بزرگترین اشتباهاتِ استراتژیک تاریخِ مدرنمون رو مرتکب میشیم.
ما داریم سعی میکنیم «اعتماد» رو با «ترس» جایگزین کنیم.
در استراتژی محصول، وقتی شما یک «مانع» (Barrier) جلوی کاربر میگذارید، باید یک «ارزش» (Value) در جای دیگری خلق کنید تا کاربر حاضر باشه از اون مانع عبور کنه. اما اینجا ما فقط مانع ساختیم. هیچ ارزش افزودهای در عوض این فیلترها به کاربر داده نشد.
نتیجهاش چی میشه؟ کاربر هرگز متوقف نمیشه؛ فقط «هوشمندتر» میشه.
وقتی شما راهِ مستقیم رو میبندید، کاربر راهِ فرعی رو پیدا میکنه. و هر بار که راهِ فرعی رو میبندید، کاربر ابزارهای پیچیدهتری رو کشف میکنه. در واقع، ما با این قانون، داریم به طور ناخودآگاه، یک نسل از کاربران رو آموزش میدیم که چطور سیستمهای کنترلی رو دور بزنند. ما داریم «مهارتِ دور زدن» رو به عنوان یک قابلیتِ رقابتی به مردم یاد میدیم.
اما نکتهی تلختر، تاثیر این اتفاق روی «اکوسیستم» است.
دیجیتالی شدن یعنی خلق فضایی برای تجربه، خطا و رشد. یعنی اجازه بدیم ایدهها با هم برخورد کنند و از دلِ این برخورد، چیزهای جدید بیرون بیاد. اما وقتی «کارگروه تعیین مصادیق» میشینه تا تعریف کنه چه محتوایی «مجرمانه» است، در واقع داره «مرزهای تفکر» رو تعیین میکنه.
توی دنیای استراتژی، این یعنی تبدیل کردنِ «بازار باز» به «بازارِ کنترلشده».
اقتصاد دیجیتال روی «شفافیت» و «دسترسی» بنا شده. شما نمیتونید یک صنعت نرمافزاری یا یک اقتصادِ آنلاین داشته باشید، در حالی که زیرساخت شما روی «ترس از جریمه یا تعطیلی» بنا شده باشه. ارائهدهندهی اینترنت وقتی تبدیل به «پلیس محتوا» بشه، دیگه تمرکزش روی «بهبود کیفیت سرویس» نیست؛ تمرکزش روی اینه که «مراقب باشه اشتباه نکنه تا تعطیل نشه».
فیلترینگ یکپارچه شاید در کوتاهمدت حسِ کنترل رو به تصمیمگیرندهها بده، اما در بلندمدت، ما رو از جریانِ اصلی تکاملِ دیجیتال جدا میکنه.
ما فکر میکنیم داریم فضای مجازی رو «پاک» میکنیم، اما در واقع داریم «بافتِ ارتباطی» جامعه رو پاره میکنیم.
تکنولوژی هرگز با «ممنوعیت» مدیریت نمیشه؛ تکنولوژی با «مدیریت تقاضا» و «خلق جایگزین» پیش میره. اگر جایگزینی برای اون سایتهای ممنوعه نسازیم و فقط دیوار بکشیم، تنها چیزی که میسازیم یک «تشنگی سیریناپذیر» است که هر روز راههای خطرناکتری رو برای رسیدن به حقیقت پیدا میکنه.
ما داریم سریعترین راه رو برای ساختن یک «زندانِ دیجیتال» میریم، در حالی که فکر میکنیم داریم امنیت میسازیم.