مدیر محصول همه فن حریف: توانایی یا رفتار؟
این دیگه داره به یه اصل پذیرفته شده تبدیل می‌شه که مدیر محصول باید همه فن حریف باشه.
بتونه با فیگما سریع یه پروتوتایپ بسازه، بدونه معماری میکروسرویس چیه و تحلیل بیزنس را هم خوب بشناسه. در نگاه اول، این یک قدرته. داشتن این مجموعه‌مهارت‌ها، یعنی شما توانایی و ظرفیت بالایی دارید.
اما در عین حال می‌تونیم بیفتیم توی این تله که:
وسوسه می‌شیم هر چیزی رو که بلدیم به تیم تحمیل کنیم.
اینجاست که توانایی تبدیل می‌شه به رفتار.
اینکه بدونی دکمه اگه کجای صفحه باشه نرخ تبدیل بهتر می‌شه یه تواناییه، اما وقتی می‌ری بالای سر طراح و می‌گی «این دکمه رو بذار اینجا چون من می‌دونم اینجوری بهتره»، دیگه داری دخالت می‌کنی.
نه اینکه این همیشه بد باشه، چون نادیده گرفتن دانش خودت هم فرقی با بستن چشمت روی بقیه حقایق نداره. اشکال در اینه که تبدیل به یه رفتار روزمره و همیشگی شده باشه.
نتیجه‌ش هم معلومه: مالکیت تیم می‌میره. طراح و برنامه نویس تبدیل می‌شن به اپراتورهایی که فقط منتظرن تو بگی چیکار کنن. خلاقیت مرده و تو تبدیل شدی به گلوگاه.
در عوض یه رویکرد بهتر اینه که از اون توانایی‌هات برای «پرسیدن سوال درست» استفاده کنی، نه «دادن جواب درست».
به جای اینکه بگی «این معماری غلطه، باید اینطوری باشه»، بپرس «اگه کاربر ۱۰ برابر شد، این معماری چطور هندلش می‌کنه؟».