قانون اول تصمیمگیری اینه: زمان بیشتر باعث گرفتن تصمیمات بهتر نمیشه.
در واقع زمان معمولا حتی کیفیت تصمیمات رو کاهش میده.
اطلاعات بیشتر ممکنه کمک کنه. اما زمان بیشتر بدون اطلاعات بجای اینکه باعث بینش بشه تولید اضطراب میکنه.
تصمیمگیری سریعتر منابع و زمان با ارزش شما رو آزاد میکنه تا برید روی یه چیز دیگه کار کنید. چی میشه اگه از امروز به بعد همینکه اطلاعات و داده منطقی در اختیار هست تصمیمات رو در اسرع وقت بگیرید؟
ضمن تبریک سال نو میخوام به شما پیشنهاد کنم که یه خونه تکونی دیجیتالی انجام بدید. یه خونه تکونی برای تغییر. چند تا پیشنهاد براتون دارم:
برند دیجیتالیتون رو بازآفرینی کنید
فرقی نمیکنه که به عنوان یه آزادکار کار می کنید یا یه شرکت. در هر حال بهتره در مورد حضور دیجیتالی خودتون و جوری که دوست دارید دیگران توی سال ۱۳۹۷ شما رو ببینن تجدید نظرهایی انجام بدید. شاید لازم باشه بعضی از سیاستهاتون رو تغییر بدید، همکاریهای تازهایی رو رقم بزنید یا با افراد جدیدی آشنا بشید. حتی ممکنه بخوایید بعضی از روابط بدرد نخور رو خاتمه بدید.
کانال ارتباطی خودتون رو توسعه بدید
توی دنیای دیجیتال خیلی مهمه که بدونید چطور باید به مخاطبان خودتون متصل باشید. همه ما دوست داریم دیگران مارو به عنوان بهترین در حوزه کاری خودمون بشناسن، اما خیلی کم میریم و راهی برای شناخت ایجاد می کنیم. شاید بد نباشه یه وبلاگ، یه صفحه توی شبکههای اجتماعی و یا حتی یه ریپورتاژ خبری برای کسب و کارتون در نظر بگیرید.
پشت تریبون خودتون بایستید
برای معرفی خودتون و ارزشهایی که دارید بیشتر وقت بگذارید. بیشتر حرف بزنید و از اینکه بگید کی هستید نترسید. در سال ۱۳۹۷ خودسانسوری نکنید و در مورد ارزشهاتون با دیگران حرف بزنید. بهشون بگید که اگه شما رو نداشته باشن چیرو از دست دادن.
منابع رو بهینهسازی کنید
سرعت و غفلت رو هیچ وقت نمیشه از هم جدا کرد. دنیای دیجیتال سرعت بالایی داره و این باعث میشه خیلی وقتها از منابع غافل باشیم. همین روزهای اول سال فرصت بسیار مناسبی هستن تا ببینیم چطور میشه از همین منابع موجود استفادههای بهتری کرد.
یه ضرب المثل انگلیسی میگه:
«مراقب پنی ها باش، دلارها حواسشون به خودشون هست.»
شک دارم این حرف درستی باشه. من کاملا مطمئنم که اگه حواستون به دلارها باشه اصلا لازم نیست نگران پنیها باشید.
برندهای بزرگ به خاطر هزینههای کوچک آسیب نمیبینن. به خاطر چند تومان بالاتر بودن یه کوپن تخفیف یا یه کالای مرجوع شده اتفاقی براشون نمیافته. در واقع فهمیدن که وقتی بابت یه سری هزینههای خیلی کوچک نگرانی نداشته باشن سیگنالهای مثبت و جالبی دریافت میکنن که باعث اعتماد به نفس بیشتر خودشون میشه.
خیلی از کارآفرینهای ما به خاطر مسایل مالی و پول فلج شدن. میدونم ... اگه پول نداشته باشی بازی رو میبازی. اما بهترین استراتژی برای اینکه بی پول نشیم چیه؟
من فکر نمیکنم جواب این باشه که به طرز دیوانهواری نگران هزینههای کوچک (۱۰ هزار تومان چاپ یه کارت) باشیم. در واقع نگرانی خیلی زیاد در مورد پول نشانه یه نوع آسیبزدن به خوده.
به نظر من باید روی سرمایه گذاری در نوآوریهای مهیب، جهش های بزرگ و صرفهجوییهای قابل توجه تمرکز کنیم.
وقتی مدام مضایقه میکنیم، اصلا عجیب نیست اگه بهمون احساس دست و پا زدن و تقلا کردن دست بده .
تقریبا مطمئنم که مهمترین اونها نیستن.
ما بیشتر به سر و صدا و فوریتها توجه میکنیم. این باعث میشه اهمیتها رو نادیده بگیریم چون سخت مشغول دفاع کردن از خودمون در مقابل نتایج بشدت خطرناک (اما بعید و غیرمحتمل) هستیم.
خیلیها معتقد هستن که طرفداری یه موضوع منطقیه اما من اینطور فکر نمیکنم.
بیش از ۹۰٪ مردم دنیا بجز وطن اصلی خودشون هیچ وقت در کشور دیگهایی نبودن (یا سفر نکردن)، اما همه معتقدن کشور خودشون بهترینه.
اغلب طرفداران استقلال و پرسپولیس هیچ وقت تاریخچه این باشگاهها رو بطور کامل مطالعه نکردن و یا به خاطر سبک بازی طرفدارش نیستن.
طرفداران زبانهای برنامهنویسی اغلب شناخت بسیار کمی از سایر زبانها دارن.
من به این میگم «تاثیر اولین بار». اولین باری که از والدین و بیشتر عمو یا دایی شنیدیم باید طرفدار کدوم تیم باشیم همون تا ابد در ذهن ما نقش بست و ما رو تبدیل به طرفدار اونها کرد.
کسب و کارهای ما چه برنامهایی برای این اولین بارها دارن؟